ဒီစာထဲမှာ သိတယ်လို့မသုံးဘဲ သဘောပေါက်နားလည်တယ်လို့သုံးထားတာ အဲဒီစာလုံးတွေရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကွာခြားတယ်ဆိုတာကို သတိထားမိစေချင်လို့ပါ . ဘာလို့ဆို လူ တော်တော်များများက အကြောင်းအရာတော်တော်များများကို သိတယ် ဒါပေမယ့် သိတာဟာ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းလောက် လက်တွေ့ဖြစ်ရပ်ကို မလွန်ဆန်နိုင်တာကြောင့်ပါဘဲ . နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းဆိုတာကို ကိုယ်တွေ့လို့ပြောပြီး သိတာကိုတော့ တဆင့်ခံ သိတယ်လို့ ပြောလို့ရမယ်ထင်တယ် ဥပမာ - တောရိုင်းထဲမှာ လမ်းပျောက်ဖူးသူနဲ့ လမ်းပျောက်ရင် မည်သို့မည်ပုံ နေဖို့ စာထဲက သိသူ နှစ်ဦး လမ်းပျောက်တဲ့အခါ အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပုံ ကွာသလိုပေါ့. နောက်ဥပမာတခုဆိုရရင် - အများက ဝေဖန်ရင် သည်းခံကြပါ ဒေါသမထွက်ကြဘဲ တိုးတက်အောင် ဖြေရှင်းဖို့ တိုက်တွန်းလေ့ရှိတဲ့ စာရေးဆရာကြီး တဦး စာပေရှင်းလင်းပွဲရောက်လို့ သူ့စာကို ဝေဖန်ခံရတဲ့အခါ ရှူးရှူးရှဲရှဲ ဒေါသထွက်သလို ဖြစ်တတ်လို့ပါပဲ . (ဒေါသမထွက်သင့်မှန်း သူသိပါရဲ့နဲ့ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ဘူး) ဒါတွေဟာ သေချာသဘောပေါက်နားမလည်လို့ဘဲပေါ့
အဲဒီလိုအခြေအနေတွေကို ကြံ့ခိုင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိသူတွေသာ မတုန်မလှုပ် ကျော်လွှား ဖြေရှင်းနိုင်ကြမှာ ဖြစ်တယ်
(ပုဒ်မ ခလုတ်က ပျက်နေတာ သည်းခံပေးတော်မူကြပါ း)
